FB

DMV

Scenery

Op deze pagina zal verslag worden gedaan van verschillende scenery projecten. Veel scenery zoals auto’s, schepen, huisjes, figuurtjes etc. kunnen door te schilderen er een stuk beter uit zien. Om de orignaliteit te vergroten is het leuk om sommige modellen te upgraden door bijvoorbeeld verlichting in te bouwen of bewegende delen te maken. Er zullen steeds meer aanvullingen volgen.

 

De oude loods…..

Een verslag van de bouw van een nieuwe loods bij het station. Een mooi stukje nieuwbouw, maar niet op alle plekken op onze baan zijn de gebouwen in zo’n puike conditie. Neem nu de goederenloods bij het station Bommelloo (genoemd naar ons oud lid Martin van Bommel). Die stond er maar desolaat bij. Oude gebouwen verloederen, vervallen en vervuilen. Ze raken overwoekerd door onkruid, vuil en rommel en worden het slachtoffer van graffitispuiters en weer en wind.

img_14851

Het was dus zaak de verlaten loods zo’n desolaat uiterlijk te geven. Hij staat al een tijd op de baan en had al aardig wat stof en vuil over zich heen gekregen. Het was zaak dat te koesteren en de loods vooral niet schoon te maken. De loods staat aan een zijspoor, vlakbij doorgaande sporen en roet, remstof en roestdeeltjes zijn op het gebouw neergeslagen. De muren kregen een matgroene kleur en die kleur moest er wat vervuild uitzien. Een washing met water met wat houtskoolpoeder maakte grijs/zwarte druipsporen langs de zijgevel. Boven de schuifdeuren zorgde dezelfde washing voor een vuile aanslag.

De foto’s van graffiti en tags heb ik op mijn inkjetprinter afgedrukt op decallpapier dat per vel of in pakjes van 10 vellen verkrijgbaar is. Na het printen spuit je de afdruk in met fixeer uit een spuitbusje. Na het uitharden van de fixeer laat de bovenlaag zich van het draagvel verwijderen door het in koud water te weken. Na 15 minuten laat de bovenlaag met de afbeelding los en laat zich met een platte pincet voorzichtig op de wand schuiven. Doe dat rustig en voorzichtig, want decallpapier is extreem dun en scheurt heel makkelijk.

Op en rond het gebouw groeit onkruid (sisalvezeltjes met bevlokkingsmateriaal), er liggen takken, stukken hout en andere rommel die milieubewuste voorbijgangers daar hebben achtergelaten. Zand, stof en gruis benadrukken het verlaten en verwaarloosde karakter van het gebouw. Een uit restjes MDF gemaakte bouwcontainer (van de firma DMV ‘bouwen en slopen’) zit boordevol puin en ander afval.

Een stukje slopen voor een loods

Toen een tijd terug Tillymodels met een N-spoor versie van een “van gent en loos’ loods op de markt kwam, ontstond direct het idee, ‘die hoort ook bij het station’. Nu was daar niet veel plek meer voor dus dan moest er maar ergens plek worden gemaakt. Op module 2 van de 5 van het station was nog niet veel bebouwing, voornamelijk spoor, saaie stukken perron en een stuk trambaan aan de voorkant. Oftewel de saaiste meter van het station. Op de achtergrond waren een aantal grachtjes ingeplant met slechts ruimte voor een foto op de achtergrond van de gevels, omdat voor echte huisjes geen plek meer was.

Een ideale locatie dus voor een prachtig stukje Nederlandse stationsbebouwing. De grachten werden gedempt met een grote houten plaat en met een wissel extra ontstaat de aansluiting voor het spoor onder de kap.

Het pand moest wel iets op een verhoging staan, anders zou geen wagon onder de kap door passen.

16026_goederenlo_4cc5e98a1bb9aIMG_0480 IMG_0488

Bodembedekker uit de dierenwinkel.

Lang heb ik gezocht naar een natuurgetrouwe bodembedekker voor onverharde wegen, emplacementen, locdepôts e.d. op mijn N-baan.  Zulke bodem is vaak samengesteld uit gruis, zand en stof en nabij hekken, gebouwen e.d. vaak
bedekt met onkruid.

Hoewel er veel kleurnuances zijn, is de meest grond op zulke terreinen beige van kleur. Nu is het probleem dat zulk strooisel niet of nauwelijks in de handel te vinden is. Wat er is, is voor spoor N te grof. Zand en aarde zijn ook veel te grof en moeilijk te plakken. Na lang experimenteren heb ik uiteindelijk een prima materiaal gevonden: kattenbaksteentjes!

Niet alle merken zijn geschikt, maar ik gebruik ‘Kitty Friend" (met één zakje van een paar Euro heb je voor je hele modelbaan-leven genoeg). Kattenbaksteentjes zijn meestal gemaakt van gebakken klei. Ze zijn poreus en nemen dus prima water op.

Het is met sterkverdunde, witte lijm, die je ook voor ballast gebruikt meestal uitstekend te plakken. Sommige merken vergen echter een andere lijm, bijvoorbeeld. verdunde latexlijm. De steentjes maal ik in een oude handkoffiemolen (op bijna iedere rommelmarkt vind je er wel een).

Gebruik het strooisel als volgt:

  • Strooi een dunne laag op de ondergrond en spreid het gelijkmatig uit.
    Besproei het met ontspannen water (water met een druppeltje afwasmiddel).
  • Druppel het gruis in met verdunde witte lijm. Maakt het niet te nat, anders gaat het oppervlak glimmen.  Geen "plassen" dus.
  • De fijne korreltjes kunnen wat aan elkaar gaan kleven, waardoor dunne of
    kale plekken onstaan. Strooi dan ook direct nog een dun laagje op het natte gruis.
  • Eventueel kun je met een plamuurmesje de grond gladstrijken of met een
    kwastje juist oneffenheden aanbrengen.

Na zo’n 24 uur drogen, heb je een harde laag gruis, die er verrassend "echt"
uitziet. Dat het gruis vocht uit de lucht zou aantrekken en zou gaan opzwellen is onjuist. Het ligt al meer dan 10 jaar op mijn baan en blijft hard en vlak.

Maak de laag niet te dik, want het oppervlak krimpt en scheurt dan te veel.
1 Tot 2 mm is het maximum. Op industrieterreinen, bij ketelhuizen, bij lokomotiefloodsen e.d. is de grond vaak erg vuil, soms zelfs zwart.

Voor het kleuren van de grond gebruik ik "Rembrandt" krijt van Talens (zwart, omber, donkerrood, bruin). Dit krijt bevat geen olie en is dus absoluut droog. Met een mesje schrap ik wat van een krijtje af en gooi het in een potje met enkele centiliters  water. Het krijtstof lost volledig op in het water, dat daardoor vrijwel ondoorzichtig wordt. Door het water met een pipetje over de nog natte kattenbaksteentjes te druppelen, vermengt het zich goed met de ondergrond.

 

Vermengs met houtskoolpoeder bij de kolenbunker Als onverharde weg.... Als perron en algemene ondergrond Gladgeschuurd als perron van een zijlijn

Auto’s met openstaande deuren.

Bij het aanschaffen van voertuigen in N zijn de deuren altijd dicht. In werkelijkheid staat er natuurlijk wel eens een deur open en daarom is het leuk om op de baan ook een auto hier en daar met een open deur te  hebben staan. Dat is niet eens zo moeilijk. Neem een goed hobby-mes en snij in het de aangegeven lijn tot dat je zo goed als door het materiaal heen bent. Het laatste stukje gaat vanzelf door de deur er uit te drukken. Wil je de deur open zetten, snij dan bij de scharnieren niet helemaal door en vouw hem daar om.

DSCF4992

De busjes zijn met de hand geschilderd. Let ook op de geschilderde lichten en gele nummerplaat. Dat maakt het ook al een stuk realistischer.