Bodembedekker uit de dierenwinkel
Lang heb ik gezocht naar een natuurgetrouwe bodembedekker voor onverharde wegen, emplacementen, locdepôts e.d. op mijn N-baan. Zulke bodem is vaak samengesteld uit gruis, zand en stof en nabij hekken, gebouwen e.d. vaak
bedekt met onkruid.
Hoewel er veel kleurnuances zijn, is de meest grond op zulke terreinen beige van kleur. Nu is het probleem dat zulk strooisel niet of nauwelijks in de handel te vinden is. Wat er is, is voor spoor N te grof. Zand en aarde zijn ook veel te grof en moeilijk te plakken. Na lang experimenteren heb ik uiteindelijk een prima materiaal gevonden: kattenbaksteentjes!
Niet alle merken zijn geschikt, maar ik gebruik ‘Kitty Friend" (met één zakje van een paar Euro heb je voor je hele modelbaan-leven genoeg). Kattenbaksteentjes zijn meestal gemaakt van gebakken klei. Ze zijn poreus en nemen dus prima water op.
Het is met sterkverdunde, witte lijm, die je ook voor ballast gebruikt meestal uitstekend te plakken. Sommige merken vergen echter een andere lijm, bijvoorbeeld. verdunde latexlijm. De steentjes maal ik in een oude handkoffiemolen (op bijna iedere rommelmarkt vind je er wel een).
Gebruik het strooisel als volgt:
- Strooi een dunne laag op de ondergrond en spreid het gelijkmatig uit.
Besproei het met ontspannen water (water met een druppeltje afwasmiddel). - Druppel het gruis in met verdunde witte lijm. Maakt het niet te nat, anders gaat het oppervlak glimmen. Geen "plassen" dus.
- De fijne korreltjes kunnen wat aan elkaar gaan kleven, waardoor dunne of
kale plekken onstaan. Strooi dan ook direct nog een dun laagje op het natte gruis. - Eventueel kun je met een plamuurmesje de grond gladstrijken of met een
kwastje juist oneffenheden aanbrengen.
Na zo’n 24 uur drogen, heb je een harde laag gruis, die er verrassend "echt"
uitziet. Dat het gruis vocht uit de lucht zou aantrekken en zou gaan opzwellen is onjuist. Het ligt al meer dan 10 jaar op mijn baan en blijft hard en vlak.
Maak de laag niet te dik, want het oppervlak krimpt en scheurt dan te veel.
1 Tot 2 mm is het maximum. Op industrieterreinen, bij ketelhuizen, bij lokomotiefloodsen e.d. is de grond vaak erg vuil, soms zelfs zwart.
Voor het kleuren van de grond gebruik ik "Rembrandt" krijt van Talens (zwart, omber, donkerrood, bruin). Dit krijt bevat geen olie en is dus absoluut droog. Met een mesje schrap ik wat van een krijtje af en gooi het in een potje met enkele centiliters water. Het krijtstof lost volledig op in het water, dat daardoor vrijwel ondoorzichtig wordt. Door het water met een pipetje over de nog natte kattenbaksteentjes te druppelen, vermengt het zich goed met de ondergrond.
Geplaatst: 1 januari 2012 onder Bouwverslagen.
Reacties: geen


